Tak, wiem, że jestem przedsiębiorcą, osobą „publiczną”. Wiem, że raz napisane słowo w internecie zostaje w nim na zawsze zapisane. Mimo tego, jestem świadomy wszelkich wizerunkowych konsekwencji związanych z tym wpisem. Zainteresowanych zapraszam do dalszego czytania. Post scriptum leadowe: tak, dostałem ostatnio „po mordzie”.
Mój spowiednik
Jest piękna, słoneczna niedziela. Siedzę sobie przy piwku i papierosie w Bunkrze Sztuki, przy krakowskich plantach. Przed chwilą zrobiłem kilkadziesiąt zdjęć na rynku, zjadłem przepyszną sałatkę z rukoli, a za chwilę, po napisaniu tego wpisu zajmę się czytaniem książki (Delivering Happiness). Wczorajszego dnia przyszły nowe, dębowe blaty w kolorze ciemnego orzecha. Wraz z moim accountem Olgierdem kupiliśmy nogi do blatów, oraz farby – w dwóch kolorach, brązowym oraz beżowym – tak, aby pomalować jutro biuro w kolorach justCreate.
W ostatnim czasie sporo siedzę w temacie kreatywności, pomysłów itp. „Siedzę” oznacza w tym wypadku czytanie na temat tworzeniu/projektowaniu wszelakich pomysłów. Natknąłem się w tym czasie na książkę „Idea spotting” – Sama Harrisona. Polecam wszystkim, których praca jest w dużym stopniu oparta na cesze kreatywności. W tym krótkim wpisie zamierzam przedstawić tylko małą cześć rad, które Sam Harrison przekazał mi w tej książce. Zapraszam do krótkiej, ale zupełnie innej niż zawsze lektury!
To dobre pytanie. Nie dotyczy ono jednak kosztu nauki na uczelni czy w liceum. Moje pytanie dotyczy nauki poza programem edukacyjnym, nauki dla samego siebie. Pytam o ten rodzaj edukacji, który powoduje wzrost konkurencyjności Twojej osoby na rynku pracy. No więc, ile wydajesz na edukacje? :)